1 april 2026, 19.30 uur: de officiële installatie van nieuwe raadsleden. En daarmee – na vier jaar afwezigheid – maak ik mijn herintrede in de gemeenteraad van Enschede.

Een bijzonder moment. Niet alleen als afsluiting van een lange aanloop, maar vooral als bevestiging van een keuze die ik bewust heb gemaakt: mijn aansluiting bij Belang van Nederland.

Een korte terugblik naar het najaar van 2024. In die periode kwam ik in gesprek met Roy van Aalst, die zich inmiddels had aangesloten bij Belang van Nederland. De vraag was eenvoudig: of ik weer actief wilde worden in de politiek, en dan specifiek voor BVNL. Niet veel later volgde een gesprek met Roy en Wybren in Deventer.

We waren het snel eens. Het gevoel klopte. Omdat er daarnaast een coördinator werd gezocht voor Overijssel, heb ik die rol op mij genomen. Met het idee dat er voldoende tijd was richting de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2026.

De werkelijkheid liep anders. Tussentijdse landelijke verkiezingen zorgden voor een andere dynamiek en vroegen veel van de organisatie. Voor mij persoonlijk waren dit de tweede landelijke verkiezingen waaraan ik deelnam.

Leerzaam, intensief en met een persoonlijk hoogtepunt: het aannemen van mijn motie voor een ‘25% vlaktaks’ tijdens de extra ledenbijeenkomst waarin het verkiezingsprogramma werd vastgesteld. Het verkiezingsresultaat voor Belang van Nederland was er één om snel te vergeten – maar vooral om van te leren.

Terugkijkend op de gemeenteraadscampagne overheerst tevredenheid. We hebben een sterk team weten neer te zetten en een stevig fundament gelegd voor de verdere opbouw van onze beweging.

De komende weken staan in het teken van inwerken en positioneren. Tegelijkertijd zullen we vanaf het begin duidelijk maken waar wij voor staan. De eerste piketpaaltjes zijn daarin al geslagen.

Het vertrouwen in de komende periode is groot. Niet alleen in wat we lokaal kunnen betekenen, maar ook in de verdere groei van Belang van Nederland. Zoals ik het eerder in mijn boek heb beschreven: ik heb mijn politieke thuis gevonden.

De installatieavond is voor mij echter meer dan ceremonie. Met het oog op het verkennersverslag en de komende informatieronde kijk ik vooral naar de onderlinge verhoudingen. Wie beweegt naar wie toe? En misschien nog wel belangrijker: wie vermijdt elkaar?

Wat zich daar aftekent, schuurt. Op basis van wat ik zie, hoor en ervaar, lijkt de verkiezingsuitslag niet leidend te worden in de keuzes die nu al voorzichtig vorm krijgen. Daarmee dreigt de afstand tussen kiezer en bestuur opnieuw groter te worden.

Tegelijkertijd legt dit een aantal interessante – en wat mij betreft fundamentele – vraagstukken bloot voor de komende periode. Vraagstukken die niet genegeerd kunnen worden.

Voor het Belang van Enschede, Nederland.
Nooit opgeven.
Niets doen is geen optie.