Wat een schrikbarende constatering: ambtenaren discrimineren raadsleden én collega’s — en B&W vinden het oké?
Het artikel over discriminatie binnen het Enschedese klachtencommissariaat toont iets wat veel groter is dan een interne personeelskwestie. Het gaat om een organisatiecultuur waarin ambtenaren zich discriminerende uitspraken permitteren over collega’s én (ex-)gemeenteraadsleden, zonder dat daar serieus op wordt ingegrepen.
Daarbij bezigt de ambtelijke organisatie uitspraken als “Turken en Marokkanen zijn dom” en dat “gemeenteraadsleden die de Nederlandse taal niet machtig zijn, daar niet thuishoren”.
En wat gebeurt er?
– Geen diepgaand, open onderzoek.
– Geen transparantie richting de raad of inwoners.
– Alleen een beperkt intern ambtenarenonderzoek dat geen echte conclusies durft te trekken.
Kortom, het college van B&W accepteert dit stilzwijgend — terwijl de gemeenteraad daarmee zijn eigen controlerende rol ziet uithollen.
Even goed vergelijken wat hier echt gebeurt
Een gemeenteraadslid maakt deel uit van het hoogste democratische orgaan binnen de gemeente. Ambtenaren horen de raad niet te beoordelen, laat staan te discrimineren. Zij zijn verplicht de raad objectief, loyaal en onbevooroordeeld te informeren en te te ondersteunen.
Nu blijkt dat ambtenaren collega’s discrimineren én uitspraken hebben gedaan over raadsleden, en dat de organisatie het afdoet als een ‘intern probleempje’ zonder serieus, onafhankelijk onderzoek.
Het college van B&W, dat onder de controle van de gemeenteraad hoort te staan, accepteert én verdedigt deze aanpak. Het zelfs zover dat uitspraken uit een onderzoeksrapport geheim worden houden voor de raad en het publiek.
Vergelijking
Vergelijk dat eens met een bedrijf waar een directielid wordt gediscrimineerd door personeel:
In een gezonde organisatie zou er onmiddellijk een onafhankelijk extern onderzoek komen, transparante rapportage naar het bestuur, disciplinaire maatregelen waar nodig om herhaling te voorkomen.
Hier in Enschede lijkt het precies andersom:
de ambtenarij beschermt zichzelf, het college dekt dat, en de raad wordt aan zijn lot overgelaten. Dat is geen interne kwestie meer — dat is een fundamentele bedreiging van democratische checks & balances.
Het is hoog tijd dat de gemeenteraad echt grip krijgt op ambtelijk gedrag. Dat discriminatie wél serieus wordt opgepakt en dat transparantie en verantwoordelijkheid weer centraal komen te staan.
Maar vooral ook, de klachtencommissaris moet zo snel mogelijk anders worden verankerd binnen de organisatie. Niet langer onder verantwoordelijkheid van het college van B&W.
Geen half werk, excuses of stilzwijgen.
Geef een reactie