Ondernemers wisten van niets. Wij wel.
Stomverbaasd waren ze.
De ondernemers in het havengebied moesten in De Twentsche Courant Tubantia lezen dat het Vredesteinterrein bestemd wordt voor hightech.
Geen overleg, waarschuwing of strategisch gesprek.
Gewoon: besluitvorming via de krant. En precies dát is het probleem.
Dit schreven wij al
In mijn eerdere column over de herontwikkeling van het Vredesteinterrein stelden wij al fundamentele vragen bij de economische koers van de wethouder.
Wat is hier de visie? Waar is de onderbouwing? En vooral: voor wie is dit beleid bedoeld?
Het Vredesteinterrein is geen los stukje grond. Het maakt deel uit van een groter toekomstperspectief voor ons havengebied — samen met TechBase, het Business & Science Park en Airport Twente. Een gebied waar óók ruimte moet zijn voor logistiek, maakindustrie en praktische banen.
Nu blijkt dat zelfs de Belangenvereniging Ondernemers Havengebied — goed voor 250 bedrijven en 6000 banen — niet betrokken is bij een koerswijziging die 21 hectare zware industrie raakt.
Dat zegt alles.
Categorie 5 krijg je maar één keer
Het havengebied is het enige terrein in Enschede waar categorie 5-bedrijven terechtkunnen:
- Metaalshredders.
- Puinbrekers.
- Recycling.
- Zware op- en overslag.
Niet sexy. Wel essentieel.
De haven is niet voor niets uitgediept. Er is bewust geïnvesteerd in zware logistiek via water. Dat doe je niet om vervolgens het fundament onder dat profiel weg te halen.
Want laten we helder zijn: als je categorie 5 afwaardeert, komt het nooit meer terug.
Dat is geen emotie. Dat is ruimtelijke realiteit
Hightech tussen de shredders?
De gemeente wil het terrein toevoegen aan het Kennispark. Alsof je een laboratorium voor microchips probleemloos naast een metaalshredder kunt plaatsen.
Iedereen die ooit een bedrijf van binnen heeft gezien, weet dat dit wringt.
Trillingen.
Stof.
Zware transportbewegingen.
Dat zijn geen details. Dat zijn randvoorwaarden.
De ondernemers laten het inmiddels extern onderzoeken. Hun zorg is niet emotioneel.
Hun zorg is juridisch en economisch rationeel: Wat als een nieuw hightechbedrijf straks bezwaar maakt tegen bestaande zware industrie?
Wie wordt dan beperkt? Wie moet zich aanpassen?
Meten met twee maten?
Hier zit een principiële inconsistentie. Was dit niet precies de reden waarom bewoning op dit industrieterrein jarenlang werd tegengehouden?
De redenering was altijd helder: als iemand daar gaat wonen zonder directe binding met het bedrijf, ontstaat er een risico. Een bewoner kan bezwaar maken tegen geluid, trillingen of stof — en daarmee de ontwikkelruimte van bestaande bedrijven blokkeren.
Daarom moest het terrein puur industrieel blijven. Om categorie 5 te beschermen.
Terecht.
Maar wat doet de gemeente nu?
Zij opent de deur voor bedrijven die minstens zo gevoelig zijn voor hun omgeving:
- Een chipbedrijf met trillingsvrije werkbanken.
- Een laboratorium dat geen stof kan verdragen.
Die hebben óók belang bij beperking van hun omgeving. Die beschikken óók over juridische middelen.
Als bewoning werd geweerd om bestaande industrie te beschermen — waarom nemen we dan nu wél dat risico?
Dat is geen innovatie. Dat is bestuurlijke inconsistentie.
Wat is hier de visie?
Wat zichtbaar wordt, is geen integrale economische strategie. Het oogt eerder als een reflex: hightech klinkt modern, dus hightech moet het worden.
Maar economie is geen marketingbrochure. Een stad bouw je niet door bestaande bedrijvigheid langzaam weg te drukken omdat iets anders modieuzer klinkt. Echte economische visie begint bij wat je hébt — en versterkt dat.
Enschede heeft een uniek zwaar havengebied. Dat is geen probleem. Dat is een strategische kracht.
Je vervangt zoiets niet door een belofte. Je bouwt erop voort.
Ondernemers eerst. Niet het plaatje.
Wat vooral schuurt, is de manier waarop. Elke twee maanden overleg. Een presentatie vorige zomer waarin categorie 5 nog de voorkeur had. En dan ineens een koerswijziging via de krant.
Dat is geen partnerschap. Dat is bestuurlijk onzorgvuldig.
Als je zegt dat je er bent voor ondernemers, dan praat je mét hen voordat je hun fundament verandert. Niet erna.
Wij blijven dit benoemen
Wij hebben eerder vraagtekens gezet bij deze koers.
De ondernemers doen dat nu ook.
Niet uit angst voor verandering.
Maar uit zorg voor economische realiteit.
Een stad die haar zware industrie verliest, krijgt die niet meer terug. Een stad die haar ondernemers passeert, verliest vertrouwen.
En vertrouwen is moeilijker te herstellen dan een bestemmingsplan.
De vraag is dus niet of hightech belangrijk is. De vraag is of je bestaande kracht opoffert voor een modieus beleidsframe.
Wij kiezen voor economische nuchterheid. Voor ondernemers die hier al decennia investeren. Voor beleid dat versterkt in plaats van vervangt.
Echte visie breekt niet af wat werkt. Die bouwt daarop voort.
Geef een reactie